Genk door schildersogen. Landschapsschilders in de Limburgse Kempen 1850-1950

24.09.2010 05.12.2010
Isidore Verheyden – Palingvissers op een moeras in Genk

Openingstentoonstelling C-mine GenkZompige moerassen en vennen, uitgestrekte heidegronden en spiegelende ‘wijers’ bedekten voor de ontdekking van steenkool (1901) het grootste deel van Genk. Deze natuurpracht lokte vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw honderden landschapsschilders vanuit grote steden als Brussel, Antwerpen en Luik naar Genk. Hôtel de la Cloche en later ook Hôtel des Artistes waren hierbij de belangrijkste trefpunten. Sinds 1976 vertelt het Emile Van Dorenmuseum, ondergebracht in de voormalige villa Le Coin Perdu van de landschapsschilder dit weinig gekende verhaal. Dit najaar wordt in Genk met tal van bruiklenen uit binnen- en buitenland het verhaal van de schilders als nooit te voren gebracht, met een tentoonstelling en vuistdikke publicatie.

Naast de in Genk ingeburgerde namen van Emile Van Doren, Armand Maclot en Willy Minders werd Genk vanaf 1850 bezochten  onder andere Emile Claus, Anna Boch, Jules Breton, Joseph Coosemans, François Roffiaen, Théodore Baron en vele anderen.

Het landschapsschildersverhaal kan niet los gezien worden van het opkomend toerisme in de negentiende eeuw.  Rijke burgerij kreeg in de negentiende eeuw meer vrije tijd en ging al snel op zoek naar vakantie-oorden, oorden van rust en groen, weg uit de drukker wordende steden. Genk werd hierbij ontdekt, in het spoor van de landschapsschilders. De hotelindustrie boomde en de gemeente Genk begon zichzelf als ‘groen oord van rust’ en ‘land van dromen’ te zien.

De openingstentoonstelling van C-mine (Winterslag), getiteld Genk door schildersogen brengt het vergeten verhaal van Genk als schildersdorp terug in het voetlicht.

Naast de tentoonstelling met schitterende landschapsschilderijen uit de 19e eeuw  kan u in een historische fototentoonstelling Mijnbeeld in Coalface (Vennestraat – Winterslag, Genk) ontdekken hoe het landschap van Genk in de eerste decennia van de twintigste eeuw onherroepelijk veranderde onder invloed van de mijnen.  Het curatorschap is in handen van Dirk Lauwaert, fotografiehistoricus.
In een hedendaags tentoonstellingsluik Interland dat opgezet wordt in samenwerking met kunstenwerkplaats FLACC bekijken Anne Lass en Mårten Lange het landschap van Genk vandaag.

Een luxueuze publicatie die het verhaal van de schilders in de Limburgse Kempen (1850-1950) verteld wordt uitgegeven in samenwerking met Davidsfonds Leuven.

Genk door schildersogen is een project van de stad Genk, met de ondersteuning van Erfgoedcel Mijn-Erfgoed, Provincie Limburg en de Vlaamse Gemeenschap.

 

PRAKTISCH
26 september – 5 december 2010
Tentoonstellingsruimte C-mine Cultuurcentrum (C-Mine 10, 3600 Genk)
Open van dinsdag t/m tot zondag, telkens van 10 tot 17 uur. Gesloten op maandag en feestdagen
Gratis toegang

Locatie

Organisatie