Toegepast 14

Toegepast 14 campagnebeeld

Een presentatie van jong ontwerptalent

realiseerden onder begeleiding van Bram Boo een nieuw ontwerp.


Toegepast 14

Onder deskundige leiding van designcoach Bram Boo komen de vijf ontwerptalenten samen om van elkaar te leren, om elkaars ontwerpproces te volgen en in een sfeer van creatieve en intellectuele kruisbestuiving tot andere of nieuwe inzichten te komen.
Toegepast 14 is een begeleid ontwerpproces met als uitkomst een groepstentoonstelling. Toegepast 14 is meer dan de som van het individuele werkresultaat.
 

Caro Van den hole: Een werk van lange adem
Caro Van den hole is als (textiel)ontwerpster actief in bewustzijnsverruimende middelen, of toch die middelen die consumenten op de duurzaamheid van objecten wijzen. Hoe? Door quasi banale zaken om te toveren in poëtische statements. De in Geraardsbergen wonende Caro studeerde productdesign aan de Media en Design Academie in Genk en trok nadien naar het Sint-Lucas in Gent om er zich in Textielontwerp te verdiepen. Veel stof tot nadenken, want tot april 2008 voerde ze onder het mom van de
scriptie ‘Eerste Hulp Bij Ontwerpen’ onderzoek naar een duurzame visie in het ontwerpproces. Op zichzelf al een pareltje, getuige daarvan de prijs voor beste scriptie van
de afstuderenden in Sint-Lucas.
Twijfel als de humus voor duurzame ontwerpen, terend op de resten van de consumptietrends die zodra de zoveelste modeherfst zich aandient al verkleuren bij zoveel nieuws, afvallen en uiteindelijk tot niets worden herleid. Of toch. Als het van Caro afhangt, dan moet het gedaan zijn met blinde massaconsumptie, wegwerpartikelen en wat ze in haar thesis het ‘dematrialiseren’ noemt. ‘In een maatschappij waarin alles te koop is, zijn niet de producten maar de ervaring schaars’, aldus Caro.
Maison Caro, zoals haar meerkamerige ontwerphuis heet, is zowel juwelier in ijzige instanttrouwringen als ontwerper van sjaaltjes waar de motten de patronen uitzetten of stikster van frambozenvlekken op tafelkleren. Voor Toegepast 14 gaat ze voor de krablaag uit suiker, als geglazuurde emotie.
 

Roos de Krom: Filigraan & Fibonacci
Roos de Krom herinterpreteert de aloude filigraantechniek en tart met de tegenstrijdigheden de verbeelding. Juweeltjes van filigraan, parels als graankorrels, en schaalgrootte volgens Fibonacci. Tijdens haar studies Juweelontwerp & Edelsmeedkunst raakte Roos de Krom geïntrigeerd door de eeuwenoude filigraantechniek. Dit is een verstevigings- en versieringstechniek waarbij goud of zilverdraad getorst wordt om op die manier aan stevigheid te winnen. Dit proces betekent evenwel dat filigraan zich perfect leent voor organische vormen; en laat dit net zijn waar Roos de Krom tegenin wilde gaan.

Is het mogelijk om door middel van techniek filigraan tot strikte geometrische figuren te brengen? Kan er abstractie worden verkregen, zonder al te ver af te wijken van de
traditionele filigraantechniek? Dit onderzoekt ze door de grenzen af te tasten en elke eigenschap te spiegelen. Het resulteerde al in een afstudeerproject met broches,
schouderjuwelen en ringen maar met Toegepast 14 ziet Roos de Krom haar kans schoon om nog een stap verder te gaan.

Schaalgrootte. Ook dat lijkt in te druisen tegen de filigraaneigenschappen. Tweedimensionaliteit wordt verder uitvergroot en tot driedimensionale abstracte geometrische vormen gebracht. Met de ribben aan elkaar verankerd tot een strak gespannen kader en doordat ze door ook nog eens onderling te gaan variëren in grootte ontstaat een Fibonacci reeks waarbij 3 schalen opgebouwd uit geometrische patronen de verhouding van de Fibonacci getallenreeks weerspiegelen.


Kaspar Hamacher: Stamboom

Dat Kaspar Hamacher - zoon van een boswachter - met hout aan de slag gaat, lag bijna voor de hand. Toch tast hij de limieten van het materiaal af. Kan je uit een boomstam een chaise longue krijgen en wel in één organische vorm? Kaspar Hamacher volgde eerste een opleiding als schrijnwerker om daarna aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht opleiding productdesign te volgen. Hamacher is de man van de handen. Kolenschoppen in zijn geval. Wat hij met hout kan, spreekt tot de verbeelding. Bij designer Casimir volgde hij stage en ontpopte hij zich als een echte vakman en schopte hij het tot atelierchef.

Met de natuur als basis kiest Kaspar Hamacher resoluut voor fysiek, eerder dan conceptueel, design. Eerder ambachtsman dan designer, zegt hij zelf. Der Lederriemen, zijn boekenrek gemaakt van een lederen riem kon ging internationaal over de tongen. Hij maakte onder meer deel uit van de selectie ‘La Belgique des Autres’ op de Designbiënnale van Saint-Etiënne.

Op het nevenparcours van het Salone del Mobile lichtte Hamacher al een tipje van de sluier van zijn Toegepast-project met name een chaise longue gemaakt van dunne platen hout die in een mal verlijmd worden. Een al even delicaat als ingenieus procédé.
Of het nu een boomstronk of een stuk leer is, het gaat hem steeds om authenticiteit in elke schakel van zijn ontwerpproces. Daarom tracht hij ambacht en kunst te
sublimeren tot poëtisch industrieel design.
 

Tom Lambeens: front/back
Na ‘Arme Indiaan’ zet Tom Lambeens nog een stap verder in het wel heel eigengereide universum van het experimenteel beeldverhaal. Met een minimum aan middelen, enkel aan de hand van kleur vertelt hij zijn verhaal. Voor de ene is het meteen duidelijk, voor de andere is het een quasi onmogelijk opdracht om het universum van Tom Lambeens binnen te dringen. Toch is het fantastisch om de poging te ondernemen om mee te gaan in zijn beeldtaal. Terwijl hij bij het alom geprezen ‘Arme Indiaan’ vooral zocht naar een verhaal met een minimum aan vormen en composities; gaat hij met zijn Toegepast project nog een stap verder in de ontmanteling van de verhalende elementen tot enkel kleur overblijft.

Een verhaal op basis van gekleurde vierkantjes? Hm. Het klinkt complex. Toch reikt Tom Lambeens in zijn boek gaandeweg de elementen aan om je mee te trekken in zijn verhaal. Hij laat niets aan het toeval over. Typografie, papierkeuze, de opbouw in hoofdstukken... het maakt allemaal deel uit van de codes die je nodig hebt om te lezen. Zoals dat in elk boek gaat, reikt het eerste hoofdstuk je de spelregels aan en introduceert het je in de kleurenleer als waren het personages.

Tom Lambeens’ experiment om de lezer linken te laten leggen tussen verschillende vakjes is steeds te herleiden tot associaties maar ook tot natuurlijke elementen. Welke relatie heeft oranje met rood, een gelijkaardige ware het niet dat het geel ervandoor gaat.

Het aftasten van de grenzen van het beeldverhaal is een dagtaak voor Tom Lambeens. Dagen, weken, maanden is hij in de weer geweest om te zoeken naar de meest veelzeggende combinaties in kleur en vorm. ‘Groen is passief en traag. ‘Terwijl geel heel scherp en opdringerig is, zoals een driehoek of de smaak van een citroen, in tegenstelling tot het teruggetrokken mystieke blauw.’ Het resultaat van zijn spannende zoektocht wordt te boek gesteld. Een druktechnisch huzarenstukje.


Johan Bruninx: re-creatie

Johan Bruninx geeft op geheel eigen wijze invulling aan het begrip duurzaamheid. Zijn designfilosofie heeft te maken met het samenbrengen van het onmogelijke. Creatie en recreatie. Net zoals mashups in muziek, mixt Johan Bruninx oud met nieuw, materiaal met techniek en kunst met design. Of het nu gaat om hoorns uit wax, een vlinder uit staal of vertinde speelgoedfiguurtjes, het maakt deel uit van een hoogst eigenzinnig universum.

Met zijn craftdeco-afstudeerproject aan de Eindhovense Design Academy wist Johan Bruninx meteen internationale persbelangstelling te halen (bijvoorbeeld Design Annual). Met papierplakband camoufleerde hij afgedankte meubelen. Met bijna ambachtelijke mozaïekmotieven kregen deze meubelen een nieuw leven én identiteit. Of hoe duurzaamheid een surrealistisch trekje kan hebben.

Voor Toegepast 14 gaat Bruninx op een bijna Jeff Koons-achtige manier om met spullen die hij op rommelmarkten vindt. Afgedankt speelgoed geeft hij op postmodernistische wijze nieuw leven. Iconen als Mickey Mouse, hét Amerikaanse kapitalistische symbool bij uitstek, onthoofd hij meedogenloos en laat het versmelten met de Aziatische evenknie Picachu. Letterlijk. Er gaat een bijzondere symbolische kracht vanuit en het feit dat hij ook deze creatie met behulp van een mal tot afgietsels gaat maken, roept helemaal de geest van de neo pop-art op.

Naast zijn Plakbanterie is Bruninx ook actief in videokunst (het filmpje voor de expo Living in motion mocht met Vitra mee op reis) en ook in het kader van de Canvascollectie werd een video van hem getoond in Bozar. Dankzij het werkbudget van Toegepast 14 kan Johan Bruninx verder experimenteren met materiaal en techniek in de richting van een consumptieproduct.


JBC Fashion Award
In het najaar van 2010 kan je in de feestcolelctie van JBC een kleedje vinden van Caro Van den hole.
Papier en de vorm en beweging van gekreukeld papier is haar inspiratiebron.
Aan de hand van origami, verkreukelen, versnipperen en plooien worden lijnen en vlakken in papier gecreëerd. Dit beeld wordt als trompe l'oeil effect gebruikt als print voor een feestelijk kleedje.

Locatie

Organisatie