Feestelijk, creatief tafelen tijdens Man&Fiesta van Het Labo

28.08

Recht tegenover de mijn van Waterschei, waar Manifesta 9 onderdak gevonden heeft, neemt het Limburgse ontwerperscollectief Het Labo de voormalige vitrine van de Turkse kapper Özcan in. Traditiegetrouw nodigt het collectief bevriende kunstenaars en designers uit om hun creativiteit bot te vieren op een voorwerp, in dit geval borden, bestek en glazen. Met Man&Fiesta, of een feestelijk gedekte tafel voor twaalf personen, als resultaat.

“Door zijn mijnverleden en bijhorende migratiestromen kent Genk een bijzonder rijke tafelcultuur”, stelt Patrick Reuvis, één van de drijvende krachten achter Het Labo. “Oorspronkelijk was Genk een dorpje, maar meer dan vijftig jaar geleden groeide het vrij plots uit tot stad. Door die snelle opbouw en de gigantische kerk, een Amerikaans zoenoffer naar aanleiding van een fout bombardement, voelt Genk een beetje fake aan.”

Zoals dat meestal gaat, palmde elke nationaliteit zijn eigen stukje stad in. Zo vestigde de Turkse gemeenschap zich aan André Dumontlaan, vlakbij de mijn van Waterschei. Hoewel er intussen veel panden leegstaan, woont een deel van hen er nog steeds. Daarom nodigde Het Labo ook een aantal jonge Turkse creatievelingen uit.

Zo gingen Derya Akgüre en Eser Unal allebei aan de slag met koffiedik, dat in de Arabische wereld gebruikt wordt om de toekomst te voorspellen. Of assembleerde de jonge fotografe Öznur Özturk mes en vork met haar vintage camera, voorzag Gaetan Coolen zijn wijnglazen van een sluier en lippenstiftsporen en vond Luc Smeets voor zijn alternatief bord inspiratie bij de Aya Sofia, de beroemde moskee in Istanbul.

Eten op de rand

Het aanschouwen van deze feesttafel is een lange ontdekkingstocht, de variatie in de veertig ontwerpen is groot. Zo plaatste Jeff Rutten bij zijn glazen gewoon een bordje met het opschrift ‘Do not touch the glass’. Of assembleerde Ick Reuvis de drie glazen zodanig met elkaar dat het drinken je verplicht te kiezen. Sara Bomans smeet haar stukje servies eerst kapot, om het vervolgens terug minutieus in te pakken met kleurrijke draden.

Jo Klaps transformeerde de sauskom en –schaal dan weer tot een Grieks krijger, die een centrale plaats krijgt op de tafel. Dat bestek ook ingezet kan worden voor iets minder onschuldige doeleinden, zien we in de coke-installatie van Hans Weyers en het superbruikbare bestek van Saidja Heyninck. De assemblage met duimspijkers, kroonpennen en potloodslijpers zorgt ervoor dat het bestek zijn naam, ‘Eating Edge’, alvast niet gestolen heeft. Andere designers wijzen dan weer net wel op gevaar: in ‘don’t look too deep’ houdt Linde Hermans de gebruikers via spiegeltjes op de bodem van het glas letterlijk een spiegel over hun alcoholconsumptie voor.

tekst: Elien Haentjens

De kunstig gedekte tafel is nog tot 30 september alle dagen te zien in de vitrine, op zondag is het pand (André Dumontlaan nr 76) tussen 10 en 19 uur open en koken de buren van dumonde.co er.
www.hetlabo.be