Marcel Hoeben

Na een opleiding tot interieurontwerper verkende Marcel Hoeben (1963) zowel de vrije als de toegepaste kunst, alsook het grensgebied tussen de twee. Als lid van de ontwerperscollectieven De Elf en Labo is hij medeverantwoordelijk voor spraakmakende tentoonstellingsvormgeving en brengt hij regelmatig nieuw werk op groepstentoonstellingen. Bovendien werkt hij ook bij de vzw Artisit.

Hoeben speelt in zijn werk met de perceptie als met het onvermijdelijke samengaan van waarnemen en betekenisgeven. Volgens hem zijn psychotische hallucinaties systemen van verbeelding die in ieder van ons schuilen. Hij reikt de toeschouwer een aantal impulsen aan waardoor er een stroom van gedachten en associaties op gang komt. Zo wordt de kijker zowel intellectueel als gevoelsmatig bij het werk betrokken en wordt zijn psyche geactiveerd.

Voor Freespace Limburg maakte de kunstenaar een werk over virtuele en concrete verbeelding met de titel 'Within black domes, white marble'. Deze bevreemdende installatie bestaat uit verschillende beelddragers. Als toeschouwer word je meteen getroffen door de drie domes oftewel koepels van geassembleerde paraplu's; een verrassend eenvoudig en intrigerend beeld. Op de muur is op ooghoogte de tekst van de titel aangebracht en in een vitrine op sokkel ligt op een rode overall een gesculpteerde witte steen. Voor dit werk inspireerde Hoeben zich op een gewaarwording van enkele jaren geleden. Alleen en helemaal in zichzelf gekeerd zat hij op een stoel aan een tafel in het ouderlijke huis. Op zijn borst ontwaarde hij een transparant wit oplichtende slangachtige vorm die hem aanschouwde. Op dat moment rinkelde de telefoon waarop hij de lichtvorm van zijn borst voelde wegschieten.

Voor het tweede luik van de expositie koos Marcel Hoeben ervoor om samen te werken met Peter Weidenbaum, een kunstenaar die al eerder exposeerde in Freespace Limburg. Op de website van Weidenbaum werd hij immers meteen getroffen door het beeld Schizofrenia, een buste in brons waarbij tientallen vingers uit het hoofd en het bovenlijf van een mens lijken te groeien. Een beklijvend beeld van de uit de eigen psyche opwellende krachten die een mens kunnen komen bespoken.

- Liesbeth Huybrechts