Jill Ryckaert

Vormevoluties

Niets werd iets; atomen werden cellen. Hierin vormde zich een holte, een darmkanaal waarmee een eencellig wezen geboren werd. Andere cellen trokken naar elkaar als magneten, vormden meercellige clusters. Hieruit ontsprongen dieren als insecten of gewervelden. Wij mensen zijn een constructie. We zijn voorgekomen uit mutatie en recombinatie. Elk tijdperk draait zo zijn eigen raderen.

Jill Ryckaert visualiseert de raderen van deze diverse tijdperken, als herinnering aan onze micro-roots. Door deze aard te cultiveren, vormt ze een conceptueel anker; een spiegel van onze natuurlijke historie.

Het niets dat iets werd is een klein en fijn, elementair spel. Onder een stolpje golven oliën op water; onder een afgesloten preparaatschaaltje worden meercellige gekoesterd. De eerste kan worden toegeëigend als ring, de tweede als broche. Zo loopt Ryckaert een natuurlijke historie door. De resulterende juwelen fungeren als totem voor een bescheiden mensbeeld, geplaatst tegen het licht van de evolutie.  Als rad van deze tijd representeren de juwelen van Ryckaert dit mensbeeld als een te koesteren besef.

Freek Lomme, juni 2010

foto: Christophe Ketels