Fred Eerdekens

Het is vreemd hoe je soms vanuit een onverwacht standpunt een beeld anders gaat begrijpen. Door de eeuwen heen is hier dankbaar gebruik van gemaakt in de kunst. Het meest bekende voorbeeld is wellicht de vervormde schedel op het schilderij 'De ambassadeurs' (1533) van Hans Holbein. Wat op het eerste zicht een vreemde fout op het canvas lijkt, is eigenlijk een visueel spel en wordt vanuit een ander standpunt zichtbaar als een doodshoofd, een echt memento mori. Dit is een voorbeeld van perspectivische anamorphosis, een perspectivisch vervormd beeld dat je vanuit een bepaald standpunt toch kan lezen. Fred Eerdekens' beelden zijn allen vertekende beelden. Als je zijn geplooide koperdraden, de artificiele bomen of de andere objecten in hout of pvc ziet, lijken de beelden een gesloten onkraakbare code te verbergen. Het is pas als er licht op schijnt dat er woorden tegen de muur verschijnen.

Je zou kunnen spreken van een photo- namorphosis, een vervormd beeld dat je enkel door specifieke verlichting kan lezen. Het werk wordt dus zichtbaar gemaakt door het licht. Hetgeen als donkere schaduw - feitelijk een niet beeld - achterblijft vormt dus de woorden die het fysieke (stand)beeld niet wil vrijgeven. Toch heeft het object en de projectie bij Eerdekens een veel nauwere band dan bij film- of diaprojecties. Het licht  moet namelijk een veel directere relatie aangaan met objecten om de projectie te realiseren. De objecten komen ook nooit los te staan van de projectie, ze vullen elkaar letterlijk aan. De onleesbare objecten van Eerdekens worden vervormd tot een leesbare schaduw. We worden verplicht de twee werelden te zien. De kunstenaar laat ons zelfs het mechanisme van de objecten en haar schaduwen, doorzien. En toch is alles wat wij lezen kunnen, een schaduw.

Tim Toubac

Fred Eerdekens (1951, Heusden Zolder) stelde dit jaar tentoon bij Artisit en tijdens de tentoonstelling 'Light Play' in Z33. Recent had hij solotentoonstellingen in Brussel (Tache-Levy, 2005), New York (Spencer Browstone Gallery, 2005) en Wenen (Galerie Grita Insam, 2004).

www.fred-eerdekens.be