Erik Chiafele

Erick Chiafele (c) Kristof Vrancken

Erik Chiafele wil overdonderen met zijn schilderijen: niet door de sterke onderliggende boodschap, want die is er op zich niet. Wel door het beeld, en door de uitwerking ervan. Zijn stijl is niet in een woord te vatten: kleur en techniek verschillen naargelang het onderwerp. Al hebben zijn doeken wel een vluchtige, snelle penseelstreek gemeen.

Als basis voor zijn schilderijen gebruikt hij foto's die hij zelf neemt of waar hij doelbewust naar op zoek gaat. Vaak houden die beelden verband met zijn eigen leven: het zijn mensen uit zijn omgeving of plaatsen, zoals de paardenfokkerij, waar hij veel tijd spendeerde.

Tijdens het schilderen bewerkt hij die beelden zodanig dat ze niet meer te herkennen zijn, en soms zelfs helemaal onleesbaar worden. Niet-ingewijden beschikken bij Chiafele's beelden dan ook vaak niet over voldoende informatie om ze toch te kunnen lezen. Zo wil Chiafele de perceptie van de toeschouwer verstoren, en hem uitdagen om beter te kijken. En zo kan wat fijn zou moeten zijn, het bekijken van een schilderij, best frustrerend worden.

Tekst: Elien Haentjens, mei 2013
Foto: Kristof Vrancken i.o.v. Kunst in Limburg