Bram Bogart
Abraham van den Boogaart volgt in 1933 een opleiding als huisschilder en werd hierdoor heel ervaren in het mengen van zijn eigen bijzondere verfsubstanties. In 1943 volgt hij les aan de Academie voor Schone Kunsten in Den Haag.
In 1946 trekt hij al liftend naar Parijs en noemt zich vanaf dan Bram Bogart. Later verhuist hij naar Le Cannet. Hij experimenteert er voor het eerst met mengsels van olieverf en waterverf. In zijn kelder staan verschillende Afrikaanse kunstvoorwerpen, die zijn werk duidelijk beïnvloeden, zowel door hun kleuren, als door hun sfeer. Zijn composities bevatten voor het eerst grafische tekens: kruisen, cirkels, vierkanten, die inwerken op het lijnenspel en de schriftuur van zijn werk.
Vanaf 1952 gebruikt Bogart steeds vaker dikke verftoetsen. Op die manier is niet enkel de compositie, maar ook het reliëf van het schilderij belangrijk. Hij woont afwisselend in Parijs en Delft. Later is er in zijn werk een soort bevrijding waar te nemen: de tekening wordt groter, en het penseel ontplooit zich met ruime trekken over het hele doek. Dit betekent voor hem het begin van de werkelijk expressionistische periode. De galerie Creuze (Parijs) organiseert een eerste tentoonstelling.
Vanaf 1958 stelt hij overal in Europa en zelfs in New York tentoon. Lucio Fontana bezoekt in 1959 zijn atelier en stelt hem voor om één van zijn werken uit te wisselen.
Vanaf 1960 begint Bogart de typische werken te maken met dikke pasteuze verftoetsen zoals we die nu kennen. Zijn doeken worden groter, de kleuren intenser, levendiger, de materie steeds dikker. De ondergrond in jutelinnen volstaat niet meer: hij spant nu linnen op een paneel. Hij kan zich voortaan helemaal uitleven op dit soort ondergrond, zodat de materie nog dikker wordt. Zijn werken worden steeds groter en zwaarder, in die mate zelfs dat hij plaats tekort komt.
In 1963 verhuist hij naar België. Zijn werk “Lokland” wordt mede-bekroond met deelname aan de Guggenheimprijs in New York. Bogart laat zich in 1969 tot Belg naturaliseren. Hij ontvangt in Oostende de Europaprijs voor schilderkunst. Zijn werk wordt beïnvloed door kinderspellen (Speelblokken, Blokkenplaat, Corneliaingespel...) en door zijn reizen naar het noorden van Zweden, waar zijn doeken op veel plaatsen worden geëxposeerd.
In 1970 neemt hij deel aan de Biënnale van Venetië. Bogart heeft er al een hele carrière opzitten en vanaf 1977 volgen Retrospectieve tentoonstellingen mekaar op in Bonn, Berlijn, Brussel, Knokke, Rotterdam, Gent, Delft en Oostende
In 1988 verhuist Bogart naar Kortenbos. Hij woont en werkt er in de volle natuur. Hij heeft nog enkele tentoonstellingen in New York en exposeert in 1991 te Milaan en Parijs.
1992 Liliane Thorn-Petit realiseert de film Bogart, die te zien is op RTL-TVI. France Mexique Cinéma brengt de film Bogart, Kortenbos. Hierin is te zien hoe hij het werk ‘Kortenbos’ maakt. De film is te zien in de tentoonstelling KORTENBOS in Sint-Truiden, 01.08.2010 – 07.11.2010
Na 1997 heeft Bogart nog een aantal tentoonstellingen in Italië, Zwitserland, Portugal, Spanje, Nederland, Frankrijk, België, New York, Londen, Basel en Bangkok.